Als de dag van gisteren

Daar zat ik dan.
Compleet uit het veld geslagen, verstijfd en overrompeld door wat de verloskundige zojuist had gezegd na het opmeten van mijn bloeddruk.

‘Ik wil dat je vandaag nog naar het ziekenhuis gaat en houd er maar rekening mee dat je morgen ingeleid wordt’

Huh?

Ik kan me nog herinneren dat ik nog wat probeerde te zeggen, maar dat alles in mij zo snel mogelijk naar huis wilde, weg van deze plek.
Ik was niet kwaad wat betreft haar opmerking (dat was ik later wel), ik was wel getriggered door wat ze had gezegd. Iets in mij was diep geraakt.
De angst die ik maandenlang had geprobeerd te overwinnen laaide in mij op en mijn benen werden slap.
Huilend liep ik over straat.
Een huilende hoogzwangere vrouw….niet het fraaiste plaatje wat er is.